De voorbije weken werkten we met het Vlaams Belang rond veiligheid. Veiligheid is voor onze partij een essentieel thema omdat we vaststellen dat de overheid daar schromelijk in tekortschiet, terwijl het toch één van haar kerntaken zou moeten zijn. We hebben dan ook een dubbel gevoel bij het grote succes van de actie: enerzijds is het voor een politieke partij uiteraard fijn massaal respons te krijgen, maar anderzijds toont dat aan hoe droevig het met de veiligheid gesteld is in dit land.

In een nationale campagne bood Vlaams Belang het publiek de mogelijkheid een noodfluitje aan te vragen. Zo'n fluitje kan je aan je sleutelbos hangen of op een andere manier bij je dragen, en in geval van agressie of nood gebruiken om alarm te slaan. De campagne was daarnaast een manier om het probleem van toenemende onveiligheid in onze steden en straten onder de aandacht te brengen. De respons was zo massaal dat onze afdelingen nauwelijks konden volgen met het verdelen van de bestelde noodfluitjes. Ook in Herk-de-Stad waren er tientallen aanvragen, vooral van jongeren en vrouwen, en zijn we verschillende keren op ronde moeten gaan.

Is de actie daarmee geslaagd? Ja en nee. Misschien kan zo'n fluitje wel het verschil maken voor iemand die ergens aangevallen of aangerand wordt, dat alleen al maakt de actie natuurlijk de moeite waard. Verder hebben we het thema bij de bevolking onder de aandacht gebracht, voor zover dat nog nodig is in een samenleving waarin geweld van "jongeren" dagelijkse kost geworden is. Helemaal geslaagd zouden we pas zijn als ook de overheid en de media agressie en geweld niet langer zouden gedogen op basis van afkomst en kleur van de daders. Jammer genoeg zien we op dat vlak geen verbetering, er blijft dus nog werk aan de winkel voor de enige partij die daadwerkelijk opkomt voor onze mensen.